Serwer MCP Sandtime.io

Otwórz plik konfiguracyjny

Claude Desktop otworzy go za Ciebie przez Settings > Developer > Edit Config. Jeśli tego menu nie ma albo plik się nie otwiera, poniżej znajduje się bezpośrednia ścieżka do pliku.

macOS

~/Library/Application Support/Claude/claude_desktop_config.json

Windows

%APPDATA%\Claude\claude_desktop_config.json

Dodaj serwer

W tym pliku są też pozostałe ustawienia Claude Desktop, więc dodaj do niego wpis, zamiast go nadpisywać. To, którego snippetu potrzebujesz, zależy od tego, czy plik ma już blok mcpServers.

Jeśli nie ma jeszcze bloku mcpServers, dodaj ten kod jako nowy klucz obok swoich innych ustawień, z przecinkiem między nimi.

"mcpServers": {
  "sandtime": {
    "command": "npx",
    "args": [
      "mcp-remote",
      "https://mcp.sandtime.io/mcp",
      "--header",
      "Authorization:${AUTH}"
    ],
    "env": { "AUTH": "Bearer YOUR_API_KEY" }
  }
}

Jeśli blok mcpServers już istnieje, wklej ten kod w jego środku, z przecinkiem przed każdym serwerem, który już tam jest.

"sandtime": {
  "command": "npx",
  "args": [
    "mcp-remote",
    "https://mcp.sandtime.io/mcp",
    "--header",
    "Authorization:${AUTH}"
  ],
  "env": { "AUTH": "Bearer YOUR_API_KEY" }
}

Pułapka na Windowsie

Na Windowsie sprawdź linię Authorization:${AUTH} powyżej, czy nie ma w niej zbędnej spacji. Spacja po dwukropku psuje połączenie, a Claude Desktop zwraca wtedy błąd uwierzytelniania (401), z którego trudno się domyślić przyczyny.

Zrestartuj i sprawdź

Serwery MCP wczytują się tylko przy starcie aplikacji i nie są sprawdzane później, więc nowy serwer nie zadziała, dopóki nie zamkniesz aplikacji całkowicie i nie otworzysz jej ponownie, a nie tylko zamkniesz okno. Potem zadaj mu proste pytanie o coś z aplikacji, na przykład o Twoje projekty albo zarejestrowane godziny. Sensowna odpowiedź oznacza, że klucz, adres URL i nagłówek są w porządku.

Dla użytkownika

Zapisuje konfigurację w ~/.claude.json (~ to %USERPROFILE% na Windowsie), więc serwer czeka na Ciebie w każdym projekcie otwieranym na tym komputerze.

claude mcp add --transport http --scope user sandtime https://mcp.sandtime.io/mcp --header "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY"

Dla projektu

Ta sama komenda z --scope project, która zapisuje .mcp.json w bieżącym katalogu, więc Claude Code znajdzie ją tylko w tym jednym projekcie. Ten plik trafia do repozytorium. Jeśli wolisz, żeby serwer był dostępny wszędzie, wybierz zamiast tego zasięg dla użytkownika.

claude mcp add --transport http --scope project sandtime https://mcp.sandtime.io/mcp --header "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY"

Instalacja ręczna

Wpis jest wszędzie taki sam, o zasięgu decyduje wyłącznie plik. Każdy z tych plików zawiera też inne ustawienia, więc dopisz do niego, zamiast go nadpisywać.

Dla użytkownika (macOS, Linux)

~/.claude.json

Dla użytkownika (Windows)

%USERPROFILE%\.claude.json

Dla projektu

.mcp.json

Jeśli nie ma jeszcze bloku mcpServers, dodaj ten kod jako nowy klucz obok swoich innych ustawień, z przecinkiem między nimi.

"mcpServers": {
  "sandtime": {
    "type": "http",
    "url": "https://mcp.sandtime.io/mcp",
    "headers": {
      "Authorization": "Bearer YOUR_API_KEY"
    }
  }
}

Jeśli blok mcpServers już istnieje, wklej ten kod w jego środku, z przecinkiem przed każdym serwerem, który już tam jest.

"sandtime": {
  "type": "http",
  "url": "https://mcp.sandtime.io/mcp",
  "headers": {
    "Authorization": "Bearer YOUR_API_KEY"
  }
}

Dodaj własny serwer MCP

Otwórz Settings > Plugins > MCPs i dodaj niestandardowe MCP, wybierając Streamable HTTP zamiast STDIO. Wpisz URL poniżej w pole adresu, a nazwę i wartość nagłówka razem w sekcji Headers. Na tym ekranie są też pola Bearer token env var i Headers from environment variables, ale przekazują sekrety w inny sposób, więc zostaw je puste.

URL

https://mcp.sandtime.io/mcp

Nazwa nagłówka

Authorization

Wartość nagłówka

Bearer YOUR_API_KEY

Zapisz i włącz

Zapisz, zrestartuj aplikację, a potem włącz wpis na liście. Samo dodanie serwera go nie aktywuje. Ten ekran nie daje wyboru zasięgu, więc wpis zawsze trafia do pliku użytkownika.

W config.toml, dla użytkownika albo dla projektu

Ten sam wpis dodany ręcznie, dopisany do tego, co plik już zawiera. Plik na użytkownika działa tak samo w aplikacji desktopowej, CLI i rozszerzeniu do IDE. Plik projektowy jest węższy: działa wyłącznie w CLI i rozszerzeniu do IDE, wyłącznie w zaufanym projekcie.

Dla użytkownika (macOS, Linux)

~/.codex/config.toml

Dla użytkownika (Windows)

%USERPROFILE%\.codex\config.toml

Dla projektu

.codex/config.toml

[mcp_servers.sandtime]
url = "https://mcp.sandtime.io/mcp"

[mcp_servers.sandtime.http_headers]
Authorization = "Bearer YOUR_API_KEY"

Który plik wygrywa

Pliki projektowe są wczytywane od katalogu głównego repozytorium w dół, aż do katalogu bieżącego, i wygrywa ten najbliższy. Pod nimi wszystkimi jest plik użytkownika. Jeśli ustawiona jest zmienna CODEX_HOME, plik użytkownika znajduje się tam, a nie w katalogu domowym.

Pułapka niezaufanego projektu

Codex czyta pliki projektowe tylko w projekcie oznaczonym jako zaufany; w niezaufanym pomija je bez żadnego komunikatu. Jeśli serwer w ogóle się nie pojawia, sprawdź najpierw, czy projekt jest zaufany, zanim zajrzysz do samej konfiguracji.