Przepisy o czasie pracy: Stany Zjednoczone
Stany Zjednoczone: standardowe godziny pracy, nadgodziny, odpoczynek, urlop roczny i zasady ewidencji - praktyczny przegląd, a nie porada prawna.
Ustawowy czas pracy
FLSA nie ustala ogólnego dobowego ani tygodniowego maksimum dla dorosłych. Pracownicy objęci ustawą i niewyłączeni z nadgodzin zasadniczo otrzymują dodatek po 40 godzinach w tygodniu pracy. Stany i sektory mogą mieć dodatkowe wymogi.
Nadgodziny
Zgodnie z federalną ustawą FLSA pracownicy nieobjęci wyłączeniem otrzymują za nadgodziny 1,5-krotność zwykłej stawki za godziny powyżej 40 w tygodniu pracy. Zasadniczo nie ma federalnych nadgodzin dobowych - istnieją wąskie wyjątki dla niektórych sektorów, np. szpitali - a niektóre stany (np. Kalifornia) dodają nadgodziny dobowe i inne zasady.
Okresy odpoczynku
Prawo federalne nie wymaga zwykłych przerw na posiłek ani odpoczynek, jednak większości karmiących pracownic przysługuje rozsądny czas przerwy i miejsce zapewniające prywatność. Jeśli pracodawca udziela krótkich przerw, mniej więcej od 5 do 20 minut, prawo federalne liczy je jako czas pracy: są płatne i wliczają się do ustalenia, czy powstały nadgodziny. Wiele stanów ustala własne wymogi dotyczące przerw.
Ewidencja czasu pracy
FLSA wymaga od objętych nią pracodawców prowadzenia dokładnych zapisów przepracowanych godzin i wynagrodzeń dla każdego pracownika nieobjętego wyłączeniem, w tym godzin przepracowanych każdego dnia i sumy za każdy tydzień pracy. Nie narzuca konkretnego formularza. Dokumentację płacową przechowuje się co najmniej trzy lata, a dokumenty stanowiące podstawę wyliczeń, takie jak karty czasu pracy i harmonogramy, dwa lata.
Co sprawdzić, zanim się na tym oprzesz
- Aktualne ustawowe limity, okresy rozliczeniowe i ewentualne wyłączenia.
- Zasady branżowe lub układów zbiorowych, które mogą zastępować reguły domyślne.
- Jak nadgodziny są zatwierdzane, rejestrowane i wynagradzane.
- Jakie zapisy czasu pracy musisz prowadzić i jak długo je przechowywać.